Frans en cool

Ze waren jong, mooi, Frans en op fietsvakantie net als wij. Ze vroegen ons de weg naar een supermarkt, we wezen hen de weg en gingen er zelf ook naar toe. Natuurlijk vonden we vaak dezelfde overnachtingsplekken, want ook zij waren aan het fietsen langs de Donau. Wij gingen tot Wenen, zij wilden tot Boekarest of verder. In de avond zagen we ze vaak aankomen op de camping, dan gingen ze met een helmlampje koken en waren tot laat in de avond bezig. Op een ochtend, toen wij alweer in de startblokken stonden om te vertrekken, zag ik haar met een sigaret en een kop koffie.

Ik schrok even, ze was stiekem mijn ideale Franse dochter geworden: mooi, sportief, slim, ze sprak goed Engels en had ook nog eens een heel leuk vriendje. En even dacht ik dat zij ook haar sigaret een beetje wilde verbergen, misschien had ook zij even de associatie met mij als kritische moeder. En eigenlijk vond ik dat jammer, ik was veel liever net zo hip, cool en mooi als zij, alleen dan zonder sigaret.

Een oordeel over roken of over laat aankomen zaten onze leuke gesprekjes in de weg en dat vond ik jammer. Gelukkig had ik mijn kritische blik in de gaten en was het genieten van onze ontmoetingen sterker.